Monday, March 29, 2010

Ulcer or Baby?

This is the headline of today's news. A Dubai air stewardess gave birth to her baby in a hotel room during a 24-hour layover in South Africa had no idea she was pregnant.  She had thought she was just suffering from a stomach ulcer. 

How true?

Mahal na Araw

Tumawag ang kapatid ko noong isang araw nagtanong kung kailan ko daw ipapadala ang sustento nila. Sarado na daw kasi ang lahat ng bangko sa Miyerkules. Eh bakit ba sila magsasara, tanong ko. Mahal na Araw na kasi, sabi niya. Natahimik ako.

Oo nga, Mahal na Araw na pala. Pero bakit parang hindi ko man lang naramdaman? Noong nasa Pinas ako, tuwing mahal na araw madalas naming nilalakad ang buong isla ng Camiguin. 

There are many ways to show one's faith lalo na pag Mahal na Araw. Merong nagpapako sa Krus na tila ba gustong sundan ang yapak ni Hesus. Merong nagpo-procesyon na nakapaa lang. Ang iba hilang-hila ang napakalaking Krus. Ito daw ang kanilang paraan ng pagsasakripisyo at pagpapadama sa Kanya na sila'y nagsisisi na sa kanilang mga kasalanan.

Sa amin, iba naman ang aming pamamaraan ng pagsakripisyo. We call it Panaad. Panaad literally means "promise, is a term used by Camiguingnons to refer to a Lenten activity kung saan karamihan sa mga tao from Camiguin or from nearby places flock to the island to somehow fulfill their promises for something in return. Pwedeng bilang pasasalamat dahil sa kaligtasan or dahil sa nakamit nitong karangyaan sa buhay. 

Sa makatuwid, masaya kung Mahal na Araw sa amin. Parang palaging may procesyon. Lahat ng tao gustong ikutin ang buong isla at akyatin ang walkway stations of the cross. Ito na marahil ang nami-miss ko sa lahat na hindi ko pwedeng gawin dito sa Dubai. 

Pero kahit saan mang dako tayo naroroon, at kahit wala man tayong gawing sakripisyo basta ang importante hindi tayo makalimot na may isang Hesus na nagpapako sa Krus.

Sunday, March 28, 2010

Electrified Parameter

Gabi na. Tahimik na ang buong bahay. Wala na akong ibang naririnig kundi ang ingay ng aircon naming mahigit dalawang taon ng hindi nalilinis. Gusto ko nang magpahinga ngunit ayaw pa rin akong dalawin ng antok. Marami akong naiisip. Marami akong naalala. Things of the past na dapat lang kalimutan.

Ilang beses ko nang tinatanong sa sarili ko kung bakit kailangan ko pang iisipin ang taong minsan ko nang minahal. Naglaho ngunit nagpakitang muli. Sa kanyang muling paglitaw baon ang bagong pag-asa - na dugtungan ang naudlot naming relasyon. Subalit, paano pa ako maniniwala na siya'y tuluyan ng nagbago? Paano niya maitutuwid ang mga pagkakamaling siya ang may akda? Paano ko malalaman na ang lahat ng mga sinasabi niya'y totoo?

Mahirap na'ng magtiwalang muli lalo na't minsan na akong nasaktan, nawasak, lumuha. Minahal ko siya noon ngunit hindi ko siya kayang mahalin ngayon. Hindi ibig sabihin na hindi ko siya pinatawad. Ayaw ko lang siyang mahaling muli dahil ayaw kong masaktan sa pangalawang pagkakataon.

Ngunit hanggang kailan kaya siya mawawala sa aking isipan kung hanggang ngayon siya pa rin ang laman nito?

Saturday, March 27, 2010

Finally, I'm back!

In my last post sabi ko busy ako kaya medyo mawawala muna ako sa mundo ng blogosperyo. Noong una akala ko ayoko nang balikan ang bisyong ito. Tama ba ako? Bisyo nga ba ang pagba-blogging? Siguro. Marahil. Hindi ko kasi maiwasang balikan ang isang bagay na nakapagpasaya sa akin. Dito lang ako masaya. Siguro nga writing is my passion. Hindi naman ako magaling na writer. At di ko naman binalak na maging isang John Grisham. Gusto ko lang magkwento. Mga kwentong kahit walang puwang sa puso ng mga mambabasa pero may kabuluhan sa akin.

Nami-miss ko na rin kayong lahat. Nami-miss ko ang aking mga kaibigan dito sa blogosperyo (see those links?) na naging bahagi na ng aking buhay. Sana muli ako'y inyong tanggapin at papasukin sa inyong mga tahanan.

See you guys!

Wednesday, January 20, 2010

Friday, January 1, 2010

Happy New Year! Welcome 2010!

The Perfect Square would like to wish you all a very Happy New Year! May the Year 2010 enter your lives bringing you all the best of health, wealth, prosperity, love and happiness. May all your resolutions and wishes come true in 2010! One more year has gone by and another year has come with new challenges.

We are not certain what is in store for us in 2010. Will 2010 really give us stability in our world economy? Will America can recover its losses and bring back its strength? Will there be more wars, massacre and killings in the Philippines? Will there more car accidents that take many lives of expatriates in Dubai? Will there be more natural disasters in Indonesia?

No one knows. But, whatever challenges this year brings us, we must be ready to face them with more courage.

Happy New Year!






Wednesday, December 30, 2009

Goodbye 2009!

Why should I miss the year 2009? Are you, guys, with me if I'd say Year 2009 had been the worst year of the decade? We may have different insights so I'd forgive you for your contradiction.

As I reviewed my life in the year 2009, I cried in tears (exaggerating huh!). 2009 had never been good to me. So many things had happened which are beyond my expectations. I should have not been looking back to this year because it brought nothing but pain. But, as we all know, we learn from our past actions, events and happenings.

Let me give you the list of my bad moments in 2009. Here they are:

  1. Dubai Driver's license. Due to extravagant charges of taking driver's license in Dubai, as always, I did not push  through my evil desire in getting it after paying huge amount of dirhams.
  2. Vacation leave.  My plan of reuniting with my family last July turned into a bad dream. Since we had not selected my temporary replacement, I decided to leave my post and opted to join another company instead.
  3. Accepting an offer. I accepted and signed an offer letter from one of the auditing companies in Sharjah with much higher compensation package and benefits. My company did not hand-over my passport so I was not able to go.
  4. Resignation. I got a dramatic resignation. Actually, it was not approved but I insisted to leave.I did a one-on-one talk with my boss a day before I should say goodbye to him. I revoked my resignation.
  5. Break-up. This is the worst thing that happened in my life. I lost the person whom I gave my trust, respect, loyalty and love. As a result, I was alone in Christmas.


    Ugh. Life is a mixture of happiness and sadness. But, I am pretty sure that my year 2010 promises ONLY good lucks and prosperity.

    To all you, guys, join me to say goodbye to the year 2009 and let's all welcome the bountiful year of 2010!